Linux repositories inspector
Linux 2.0

manpages-tr

Turkish version of the manual pages

mount

tools for mounting and manipulating filesystems

util-linux

Miscellaneous system utilities for Linux

ÝSÝM

mount - bir dosya sistemini baðlar

KULLANIM

mount  [-lhV]
mount  -a [-fFnrsvw] [-t sdstürü]
mount  [-fnrsvw] [-o seçenekler[,...]] aygýt | dizin
mount  [-fnrsvw] [-t sdstürü] [-o seçenekler] aygýt dizin

AÇIKLAMA

Bir Unix sisteminde eriþilebilen bütün dosyalar büyük bir aðaç yapýsý, / dizinini kök kabul eden bir hiyerarþik bir yapý içerisinde düzenlenir. Bu dosyalar, çeþitli aygýtlarý da kapsayarak uzayýp gidebilir. mount komutu, çeþitli aygýtlarda bulunan dosya sistemlerini, bu aðaç yapýsýna ekler. Bunun tam karþýtý olan umount(8) ise baðlanmýþ bir dosya sistemini bu yapýdan ayýrýr.
mount komutunun standart þekli:
mount -t tür aygýt dizin
Bu komut, çekirdeðe, aygýt üzerinde bulunan, tür türündeki dosya sistemini dizin dizinine baðlamasýný söyler. Þayet varsa, bu dizindeki içerik, sahiplik ve kipler görünmez olur. Dosya sistemi bu dizine baðlý olduðu sürece bu eski içeriðe ulaþmak mümkün olmaz. dizin, baðlanan aygýttaki dosya sisteminin kökünü içerir.
Aþaðýdaki kullaným biçimleri herhangi bir baðlama iþlemi yapmazlar:
mount -h Yardým iletisi gösterir.
mount -V Sürüm bilgilerini gösterir.
mount [-l] [-t tür]
(tür türündeki) baðlanmýþ bütün dosya sistemlerini listeler. -l seçeneði bu listeye etiketleri (ext2, ext3 ve XFS) ekler. Ayrýntýlar için aþaðýya bakýnýz.
Linux 2.4.0\N’39’den beri dosya hiyerarþisinin bir kýsmý baþka bir yere tekrar baðlamak mümkündür. Çaðrý þu þekildedir:
mount --bind eski_dizin yeni_dizin
proc dosya sistemi özel bir aygýt ile eþleþtirilmemiþtir. Onu baðlarken isteðe baðlý bir anahtar kelime, sözgelimi proc, aygýt tanýmlamasý için kullanýlabilir. (Alýþýlagelmiþ tercih olan none daha az uðurludur: umount\N’39’dan alýnacak bir \N’39’none busy\N’39’ (hiçbir þey meþgul deðil) hata iletisi kafa karýþtýrýcý olabilir.
Pek çok aygýt /dev/sda1 gibi bir dosya ismi ile belirtilir (özel bir blok aygýtýn ismi ile), fakat diðer olasýlýklar da mevcuttur. Mesela, NFS\N’39’nin baðlanmasý durumunda, aygýt knuth.cwi.nl:/dir þeklinde görünebilir. Özel bir blok aygýtý, onun etiket ismi ya da UUID\N’39’si (aþaðýda, -L ve -U seçeneklerine bakýnýz) ile belirtilebilir.
/etc/fstab dosyasý (bakýnýz fstab(5)), hangi aygýtlarýn, hangi seçenekler ile nereye baðlanacaðýný belirten satýrlar içerebilir. Bu dosya üç deðiþik þekilde kullanýlýr:
i. mount -a [-t tür]
komutu, (genellikle bir açýlýþ betiði içinde verilir) fstab içinde belirtilen bütün dosya sistemlerinin (gerçek türleri ile) belirtilen þekilde baðlanmasýný saðlar. Sadece noauto anahtar kelimesini içeren satýrlarda belirtilen dosya sistemleri baðlanmaz. -F seçeneði ile mount komutu kendini bir alt süreç olarak çok sayýda çalýþtýracak, bu sayede bütün dosya sistemleri ayný anda baðlanabilecektir.
ii. fstab içinde belirtilen bir dosya sistemini baðlarken, sadece aygýt ya da sadece baðlantý noktasýný belirtmek yeterlidir.
iii. Normalde, sadece süper kullanýcý dosya sistemlerini baðlayabilir. Bunun yanýnda, fstab bir satýrda user seçeneðini de içeriyorsa, bu satýrda belirtilen dosya sistemi herhangi bir kullanýcý tarafýndan baðlanabilir.
Böylece, fstab dosyasýnda
/dev/cdrom  /cd  iso9660  ro,user,noauto,unhide

olarak belirtilmiþ bir satýr ile herhangi bir kullanýcý CDROM\N’39’unun iso9660 dosya sistemini
mount /dev/cdrom
veya
mount /cd
komutuyla baðlayabilir.
Ayrýntýlý bilgi için fstab(5)\N’39’e bakýnýz. Bir dosya sistemini sadece onu baðlayan kullanýcý ayýrabilir. Þayet herhangi bir kullanýcýn dosya sistemlerini ayýrabilmesini istiyorsanýz, fstab içindeki satýrda user yerine users kelimesini kullanýn. owner seçeneði user seçeneðine benzer. Kullanýcýnýn, bu özel dosyanýn sahibi olmasý zorunluluðunu getirir. Bu, mesela /dev/fd için, bir sisteme giriþ betiðinin konsol kullanýcýsýný bu aygýtýn sahibi yaptýðý durumlarda yararlý olabilir.
mount ve umount, baðlý olan dosya sistemlerinin listesini /etc/mtab dosyasý içine kaydederler. Þayet mount komutuna herhangi bir argüman verilmemiþ ise, bu liste ekrana basýlýr. proc dosya sistemi baðlandýðý zaman (varsayalým ki /proc\N’39’da), /etc/mtab ve /proc/mounts dosyalarý oldukça benzer içeriklere sahip olurlar. Ýlkinde daha fazla bilgi mevcuttur; örneðin kullanýlan mount seçenekleri gibi, fakat olmasý gerektiði gibi güncel deðildir (aþaðýdaki -n seçeneðine bakýnýz). /etc/mtab\N’39’ý bir sembolik bað ile /proc/mounts\N’39’a baðlamak mümkündür fakat bu yöntemde bazý bilgilerin kaybolmasý ve bazý dönüþ (loop) aygýtlarýnýn eriþilebilirliðinin kýsýtlanmasý sorunu ortaya çýkabilir.

SEÇENEKLER

Bir mount çaðrýsýnda kullanýlabilen bütün seçenekler, önce fstab tablosundaki dosya sistemi seçeneklerinden elde edilir ve daha sonra "-o seçenekler" ile belirtilen seçenekler uygulanýr, en sonunda da -r veya (hazýr olduðunda) -w seçenekleri uygulanýr.
mount komutunda kullanabilecek seçenekler:
-V Sürüm bilgilerini gösterir.
-h Bir yardým iletisi gösterir.
-v Yapýlan iþlem hakkýnda daha ayrýntýlý bilgi verir.
-a fstab içinde kayýtlý bütün dosya sistemlerini (belirtilen türdekileri) baðlar.
-F (-a ile birlikte kullanýlýr.) Her bir aygýt için mount komutunun yeni bir kopyasýný çalýþtýrýr. Bu sayede deðiþik aygýtlar veya NFS sunucular ayný anda baðlanabilir. Bu yöntem hýzlý olmasýnýn yanýnda, NFS zamanaþýmlarýnýn da ayný anda kullanýlmasýný saðlar. Olumsuz tarafý ise, baðlama iþlemlerinin bilinmeyen bir sýrada yapýlacak olmasýdýr. Bu nedenle, hem /usr hem de /usr/spool sistemlerini baðlamak istiyorsanýz, bu seçeneði kullanamazsýnýz.
-f Gerçek sistem çaðrýsý hariç yapýlmasý gereken herþeyi yapar. Tabir yerindeyse, dosya sisteminin baðlanmasýný taklit eder. mount komutunun ne yapmaya çalýþtýðýný izleyebilmek açýsýndan -v seçeneðiyle birlikte kullanýldýðýnda daha yararlýdýr. Bu ayrýca, -n seçeneði ile daha önceden baðlanmýþ aygýtlara yeni girdiler eklemek için de kullanýlabilir.
-l mount çýktýsýna ext2, ext3 ve XFS etiketlerini ekler. Bunun için, mount komutunun disk aygýtlarýný okuma iznine sahip olmasý gerekir (suid root olmak gibi). Dosya sistemlerine, ext2 veya ext3 için e2label(8)) komutunu kullanarak, XFS için ise xfs_admin(8) ile böyle bir etiket atanabilir.
-n /etc/mtab dosyasýna kaydedilmeden dosya sisteminin baðlanmasýný saðlar. Bu seçenek /etc gibi salt okunur dosya sistemlerinin baðlanmasýnda faydalý olabilir.
-s Uyduruk mount seçeneklerinde hata verilip iþlemin yarýda kalmasýný önler. Bu seçenek sayesinde, dosya sisteminde desteklenmeyen seçenekler gözardý edilir. Bütün dosya sistemleri bu seçeneði desteklemez. Bu seçenek, Linux autofs tabanlý özdevinimli baðlayýcýlara destek için vardýr.
-r Dosya sistemini salt okunur baðlar. -o ro ile eþanlamlýdýr.
-w Dosya sistemini oku-yaz baðlar. -o rw ile eþanlamlýdýr.
-L etiket
Belirtilen etiket\N’39’e sahip dosya sistemini baðlar.
-U uuid uuid ile evrensel tek kimliði belirtilen dosya sistemini baðlar. Bu son iki seçeneðin çalýþabilmesi için /proc/partitions dosyasýnýn mevcut olmasý gerekir (Linux 2.1.116 sürümünden beri vardýr).
-t sdstürü
sdstürü ile baðlanacak dosya sisteminin türü belirtilir. Desteklenen dosya sistemi türleri þunlardýr: adfs, affs, autofs, coda, coherent, cramfs, devpts, efs, ext, ext2, ext3, hfs, hpfs, iso9660, jfs, minix, msdos, ncpfs, nfs, ntfs, proc, qnx4, reiserfs, romfs, smbfs, sysv, udf, ufs, umsdos, vfat, xenix, xfs, xiafs. coherent, sysv ve xenix benzerdirler ve xenix ile coherent gelecekte kullanýmdan kalkacaktýr. Bu nedenle sysv kullanýn. Linux 2.1.21 sürümünden itibaren ext ve xiafs desteði kalkmýþtýr.
Bu türlerin pek çoðu için, mount\N’39’un yaptýðý sýradan bir mount(2) sistem çaðrýsýdýr ve dosya sistemi türü hakkýnda ayrýntýlý bilgiye ihtiyaç duyulmaz. nfs, smbfs, ncpfs gibi birkaç tür içinse, sýrf bu türlere özgü kod gereklidir. nfs türüne özgü kod yerleþiktir ama smbfs ve ncpfs ayrý birer mount yazýlýmýna sahiptirler. Bütün türleri tek bir yöntemle baðlayabilmek için, mount komutu sdstürü belirtilmiþse /sbin/mount.sdstürü (tabii varsa) yazýlýmýný çalýþtýrýr. smbmount yazýlýmýnýn pek çok deðiþik sürümü olduðu için çeþitli çaðrý teamülleri vardýr, istenen çaðrýyý gerçekleþtirbilmek için /sbin/mount.smb isminde bir kabuk betiði gerekebilir.
iso9660 türü öntanýmlýdýr. Þayet -t seçeneði belirtilmemiþse veya auto türü tanýmlý ise, dosya sistemi türü için, süperblok algýlanmaya çalýþýlacaktýr. (minix, ext, ext2, ext3, xiafs, iso9660, jfs, reiserfs, romfs, ufs, ntfs, qnx4, bfs, xfs, cramfs, hfs, hpfs, adfs ve vxfs desteklenmektedir). Þayet bu algýlamadan bir sonuç elde edilemezse; mount, /etc/filesystems dosyasýný okumaya çalýþýr. Þayet bu dosya da yoksa /proc/filesystems dosyasýný arar. \N’34’nodev\N’34’ etiketli olanlar (örn, devpts, proc ve nfs) hariç, burada listelenen bütün dosya sistemleri denenecektir.
Kullanýcýlar tarafýndan baðlanan disketler için auto türü faydalý olabilir. Algýlama sýrasýný deðiþtirmek için, bir /etc/filesystems dosyasý oluþturmak (bu sayede vfat\N’39’i msdos\N’39’tan önce denemek mümkün olur) veya çekirdek modülü olarak bir özdevinimli yükleyici kullanmak faydalý olacaktýr. UYARI: Algýlama için buluþsal bir yöntem kullanýlýr ve bu dosya sisteminin yanlýþ tanýnmasýna sebep olabilir.
Birden fazla dosya sistemi türü, virgül ayraçlý bir liste olarak belirtilebilir. Baðlanmasý istenmeyen dosya sistemi türlerinin isimlerinden önce no öneki konulabilir. (Bu, -a seçeneði ile, bu daha anlamlý olabilir). Örneðin,
mount -a -t nomsdos,ext
komutuyla msdos ve ext türleri hariç bütün dosya sistemleri baðlanacaktýr.
-o seçenekler
seçenekler, virgül ayraçlý bir seçenek dizgesi olarak verilebilir. Bu seçeneklerden bazýlarý, sadece /etc/fstab dosyasý içinde mevcut iseler iþe yararlar. Aþaðýdaki seçenekler, baðlanmak istenen herhangi bir dosya sistemine uygulanabilirler (fakat bütün dosya sistemleri bu seçenekleri kabul etmez, örneðin sync seçeneði bugün için sadece ext2, ext3 ve ufs\N’39’yi etkiler):
async Dosya sistemine bütün G/Çlar eþzamansýz yapýlýr.
atime Her eriþim için, dosya indisi eriþim zamaný güncellenir. Bu öntanýmlýdýr.
auto -a seçeneði ile baðlanabilir.
defaults
Öntanýmlý seçenekler kullanýr: rw, suid, dev, exec, auto, nouser, async
dev Dosya sistemi üzerindeki karakter ve özel blok aygýtlarý yorumlanýr.
exec Çalýþtýrýlabilir dosyalarýn çalýþtýrýlmasýna izin verilir.
noatime
Dosya sistemi üzerinde, dosya indisi eriþim zamaný güncellenmez (Örneðin, haber kuyruðuna eriþim çabuklaþtýrýlarak haber sunucularý hýzlandýrýlabilir).
noauto Dosya sistemi -a seçeneði ile baðlanmaz, bu dosya sistemi açýkça belirtilerek baðlanabilir.
nodev Dosya sistemi üzerindeki karakter ve özel blok aygýtlarý yorumlanmaz.
noexec Çalýþtýrýlabilir dosyalarýn çalýþtýrýlmasýna izin verilmez. Bu seçenek farklý bir mimariye ait çalýþtýrýlabilir dosyalarýn bulunduðu bir dosya sistemi için yararlýdýr.
nosuid set-user-identifier or set-group-identifier bitlerinin (kullanýcý ve grup belirtme bitleri) etkili olmasýna izin verilmez (bu güvenli görünebilir, ama gerçekte, suidperl(1) betiðinin kurulu olduðu durumlarda daha güvensiz bir ortam oluþturur).
nouser Sýradan (root olmayan) kullanýcýlarýn dosya sistemini baðlamasýna izin verilmez. Bu seçenek öntanýmlýdýr.
remount
Baðlý olan bir dosya sistemini tekrar baðlamaya çalýþýr. Buna genellikle, baðlama özelliklerinin deðiþtirilmesi gereken durumlarda baþvurulur. Mesela, salt okunur kipte baðlanmýþ bir dosya sistemine yazma izni vermek için kullanýlabilir. Aygýt ya da baðlantý noktasýný deðiþtirmez.
ro Dosya sistemini salt okunur kipte baðlar.
rw Dosya sistemini oku-yaz kipinde baðlar.
suid set-user-identifier or set-group-identifier bitlerinin (kullanýcý ve grup belirtme bitleri) etkili olmasýna izin verilir.
sync Dosya sistemine bütün G/Çlar eþzamanlý yapýlýr.
user Sýradan (root olmayan) kullanýcýlarýn dosya sistemini baðlamasýna izin verilir. Sistemi baðlayan kullanýcýnýn adý mtab\N’39’a yazýlýr, böylece bu kullanýcý dosya sistemini daha sonra ayýrabilir. Bu seçenek, noexec, nosuid ve nodev seçeneklerini de kapsar (seçenek satýrýndaki user, exec, dev, suid gibi sonraki seçenekler tarafýndan gözardý edilmedikleri müddetçe).
users Bütün kullanýcýlara mount ve umount komutunu kullanma yetkisi verir. Bu seçenek, noexec, nosuid ve nodev seçeneklerini de kapsar (seçenek satýrýndaki user, exec, dev, suid gibi sonraki seçenekler tarafýndan gözardý edilmedikleri müddetçe).

DOSYA SÝSTEMÝNE ÖZGÜ SEÇENEKLER

Aþaðýdaki seçenekler, sadece belirli dosya sistemlerinde geçerlidir. Bunlarý dosya sistemi çeþitlerine göre sýraladýk. Hepsi -o seçeneðine argüman olarak kullanýlýrlar.

adfs için mount seçenekleri

uid=deðer ve gid=deðer
Dosya sistemindeki dosyalarýn kullanýcý ve grup kimliklerini ayarlar. Öntanýmlý olarak uid=gid=0 dýr.
ownmask=deðer ve othmask=deðer
Sýrasý ile adfs için \N’34’sahibinin\N’34’ izinlerini ve \N’34’diðerlerinin\N’34’ izinlerini ayarlar. (öntanýmlý olarak: sýrasý ile 0700 ve 0077 dir). Ayrýca /usr/src/linux/Documentation/filesystems/adfs.txt dosyasýna bakmanýz faydalý olacaktýr.

affs için mount seçenekleri

uid=deðer ve gid=deðer
Dosya sistemi kökünün kullanýcý ve grup kimliklerini ayarlar. Öntanýmlý olarak uid=gid=0 dýr. Fakat uid ve gid seçeneklerine deðer belirtilmediði durumlarda, o anki sürecin deðerleri atanýr.
setuid=deðer ve setgid=deðer
Bütün dosya sisteminin kullanýcý ve grup kimliklerini ayarlar.
mode=deðer
Asýl deðerleri yok sayarak, bütün dosyalarýn eriþim izinlerini deðer & 0777 olarak deðiþtirir. Okuma iznine sahip dizinlere arama izni ekler. deðer sekizlik tabanda belirtilir.
protect
Dosya sistemindeki koruma bitlerinde herhangi bir deðiþiklik yapýlmasýna izin vermez.
usemp Dosya sistemi kökünün kullanýcý ve grup kimliklerini, ilk sync veya umount sonrasý baðlama noktasýnýn kullanýcý ve grup kimliklerine ayarlar ve sonra da bu seçenek temizlenir. Tuhaf...
verbose
Her baþarýlý baðlama için, ekrana bilgilendirici bir ileti basar.
prefix=dizge
Bir baðý izlerken oylum isminden önce kullanýlan önek.
volume=dizge
Bir sembolik baðý izlerken / den önce kullanýlan önek (en fazla 30 karakterlik).
reserved=deðer
Aygýtýn baþlangýcýndaki kullanýlmamýþ blok sayýsý (öntanýmlý: 2).
root=deðer
Kök bloðunun kesin yeri belirtilir.
bs=deðer
Blok boyu belirtilir. Kullanýlabilecek deðerler: 512, 1024, 2048, 4096.
grpquota, noquota, quota, usrquota
Bu seçenekler geçerlidir ama yoksayýlýr (bununla birlikte, bu seçenekler /etc/fstab içinde kullanýlýrsa kota araçlarý tepki verebilirler).

coherent için mount seçenekleri

Yoktur.

devpts için mount seçenekleri

devpts dosya sistemi bir sahte dosya sistemidir, geleneksel olarak /dev/pts üzerine baðlanýr. Bir sahte uçbirimi elde edebilmek için, bir süreç /dev/ptmx\N’39’i açar; daha sonra bu uçbirimin numarasý bu sürece bildirilir ve yardýmcý sahte uçbirime /dev/pts/<numara> þeklinde eriþilebilir.
uid=deðer ve gid=deðer
Yeni oluþturulan PTY\N’39’lerin kullanýcý ve grup kimliklerini ayarlar. Hiçbir þey belirtilmemiþse, bu deðerlere, uçbirimi oluþturan sürecin deðerleri atanýr. Örneðin: GID 5 ile bir tty grubu varsa, gid=5 ile yeni açýlan PTY bu gruba dahil edilir.
mode=deðer
Yeni oluþturulan PTY\N’39’lerin kipini ayarlar. Öntanýmlý deðer 0600 dür. Hiçbir þey belirtilmemiþse, bu deðerlere, uçbirimi oluþturan sürecin deðerleri atanýr. mode=620 ve gid=5 deðerleri ile yeni açýlan PTYler için \N’34’mesg y\N’34’ öntanýmlý olur.

ext için mount seçenekleri

Yoktur. \N’39’ext\N’39’ dosya sistemi askýya alýnmýþtýr. Bu dosya sistemini kullanmayýn. Linux-2.1.21 sürümünden beri extfs çekirdek kodunun bir parçasý deðildir.

ext2 için mount seçenekleri

ext2 dosya sistemi Linux\N’39’un standart dosya sistemidir. Bir çekirdek hatasýndan dolayý, rasgele mount seçenekleri ile sisteme baðlanabilir (Linux 2.0.4 de bu sorun düzeltilmiþtir).
bsddf, minixdf
statfs sistem çaðrýsý için davranýþý ayarlar. bsddf davranýþý (öntanýmlýdýr), ext2 dosya sistemi tarafýndan veri saklamak için kullanýlmayan (overhead) bloklarý çýkarmaktayken, minixdf davranýþý, dosya sisteminin toplam blok sayýsýný f_blocks alanýnda döndürür. Örnek:
$ mount /k -o minixdf; df /k; umount /k
Dosya sistemi  1K-blok    Dolu      Boþ   Kull%  Baðl. yeri
/dev/sda6      2630655   86954  2412169      3%   /k
$ mount /k -o bsddf; df /k; umount /k
Dosya sistemi  1K-blok    Dolu      Boþ   Kull%  Baðl. yeri
/dev/sda6      2543714      13  2412169      0%   /k
(Not: Bu örnek, /etc/fstab içinde verilen seçeneklere, komut satýrý seçeneklerinin eklenebileceðini gösterir.)
check, check=normal, check=strict
Denetim seviyesi belirtilir. Bu seçeneklerden en az biri belirtildiði zaman (check=normal öntanýmlýdýr), dosya indisleri ve bloklarýn biteþlemleri baðlama sýrasýnda denetlenir (bu yarým dakikaya veya büyük disklerde daha fazla zamana mal olabilir ve oldukça kullanýþsýzdýr). check=strict seçeneði ile bloðu serbest býrakacak blok serbestleþtirme denetimleri veri alanýnda yapýlýr.
check=none, nocheck
Denetim yapýlmaz. Bu hýzlýdýr. Yeni çekirdeklerde artýk bir denetim seçeneði yoktur. Denetimin e2fsck(8) ile yapýlmasý daha mantýklýdýr.
debug Her (yeniden) baðlama sýrasýnda hata ayýklama bilgileri basýlýr.
errors=continue, errors=remount-ro, errors=panic
Bir hata saptandýðýnda ne yapýlacaðý belirtilir (ya hata yoksayýlýr ve sadece dosya sistemi hatasýný gösterip devam eder veya dosya sistemini salt okunur olarak yeniden baðlar ya da panikleyip sistemi durdurur). Öntanýmlý seçenek, dosya sisteminin süper bloðunda belirtilmiþtir ve tune2fs(8) kullanýlarak deðiþtirilebilir.
grpid veya bsdgroups, nogrpid veya sysvgroups
Bu seçeneklerle yeni oluþturulacak bir dosyanýn hangi grup kimliðini alacaðýný belirtilir. grpid belirtildiðinde, dosya, oluþturulduðu dizinin grup kimliðini alýr. Aksi takdirde, dizinde setgid biti yoksa, o anki sürecin fsgid\N’39’ini alýr (öntanýmlýdýr). Dizinde setgid bitinin bulunduðu durumda,dosya, grup kimliðini üst dizinden alýr ve kendisi bir dizin ise ise setgid bitini de alýr.
resgid=n, resuid=n
ext2 dosya sistemi var olan disk alanýnýn bir kýsmýný ayýrýr (öntanýmlý olarak %5, bakýnýz mke2fs(8) ve tune2fs(8)). Bu seçenek ile ayrýlmýþ disk alanýnýn kimin tarafýndan kullanýlacaðýna karar verilir (kabaca: belirtilen kullanýcý kimliðe sahip kullanýcý veya belirtilen gruba ait kullanýcý).
sb=n Süper blok olarak 1. blok yerine n. bloðun kullanýlmasýný saðlar. Bu seçenek dosya sistemi hasar gördüðü zamanlarda faydalý olabilir (eskiden, süper bloklarýn kopyalarý her 8192 blokta bir yaratýlýrdý: 1.blokta, 8193. blokta, 16385.blokta, ... ve büyük dosya sistemlerinde yüzlerce veya binlerce kopya bulunurdu). Sürüm 1.08\N’39’den beri, mke2fs(8), yedek süper bloklarýn sayýsýný kýsýtlamak için bir seçeneðe sahiptir: -s (seyrek süper bloklar) ve Sürüm 1.15\N’39’den beri bu seçenek öntanýmlý olarak kullanýlmaktadýr. Bu ayný zamanda; son sürüm tarafýndan oluþturulmuþ bir ext2 dosya sisteminin Linux 2.0.* altýnda oku-yaz kipinde baðlanamayacaðý anlamýna da gelmektedir. Blok numaralamada genellikle 1k\N’39’lýk birimler kullanýr. Bir dosya sisteminde 4k\N’39’lýk bloklar halinde 32768 mantýksal blok kullanmak isterseniz, \N’34’sb=131072\N’34’ kullanmanýz gerekir.
grpquota, noquota, quota, usrquota
Bu seçenekler geçerlidir ama yoksayýlýr.
nouid32
32 bitlik kullanýcý ve grup kimliklerini kapatýr. Bu seçenek, sadece 16 bitlik deðerleri kabul eden eski çekirdekler ile uyumu saðlamak içindir.

ext3 için mount seçenekleri

ext3 dosya sistemi, jurnalleme yeteneðine sahip bir ext2 dosya sistemidir. ext2 ile ayný seçenekleri destekler. Bunlara ek olarak aþaðýdaki seçenekleri de desteklemektedir:
journal=update
ext3 dosya sisteminin jurnal dosyasýný o anki biçime göre günceller.
journal=inum
Þayet bir jurnal dosyasý mevcut ise, bu seçenek göz ardý edilir. Diðer durumlarda, ext3 dosya sisteminin jurnal dosyasýný temsil edecek dosya indisini tanýmlamak için kullanýlýr; belirtilen dosya indisinde bir dosya varsa, ext3 yeni jurnal dosyasýný bu dosyanýn üzerine yazarak oluþturur.
noload Baðlama esnasýnda ext3 dosya sisteminin jurnal dosyasýný yüklemez.
data=journal, data=ordered, data=writeback
Dosya verileri için jurnalleme kipi belirtilir. Meta veri, daima kaydedilir.
journal
Tüm veri, ana dosya sistemine yazýlmadan önce jurnal dosyasýna gönderilir.
ordered
Tüm veri, meta verisi jurnal dosyasýna kaydedilmeden önce mutlaka ana dosya sistemine yazýlýr. Bu öntanýmlý kiptir.
writeback
Veri sýrasýna bakýlmaz. Asýl veri, meta veri jurnal dosyasýna gönderildikten sonra da ana dosya sistemine yazýlabilir. Bir rivayete göre bu, en yüksek eriþim hýzýna sahip seçenektir. Dosya sisteminin iç bütünlüðünün korunmasýný garanti eder, bununla birlikte, bir istemdýþý kapanma sonrasýnda yapýlan kurtarma iþlemi sýrasýnda dosyalarda son girilen veriler bulunmayabilir.

fat için mount seçenekleri

(Not: fat baðýmsýz bir dosya sistemi deðildir ama msdos, umsdos ve vfat dosya sistemlerinin ana parçasýdýr.)
blocksize=512, blocksize=1024, blocksize=2048
Blok boyu belirtilir (öntanýmlý: 512).
uid=deðer ve gid=deðer
Tüm dosyalarýn kullanýcý ve grup kimliklerini ayarlar. Öntanýmlý olarak o anki sürecin kullanýcý ve grup kimlikleri kullanýlýr.
umask=deðer
umask\N’39’ý ayarlar (verilmeyecek izinlerin bit maskesi). Öntanýmlý olarak, o anki sürecin umask\N’39’ý kullanýlýr. Deðer sekizlik tabanda verilir.
check=deðer
Üç farklý salamuralýk seviye seçilebilir:
r[elaxed]
Büyük ve küçük harfler ayný kabul edilir ve uzun isimler kýsaltýlýr (örneðin; epeyuzunisim.filanca, epeyuzun.fil olur), isim ve uzantýda ön ve iç boþluklar korunur.
n[ormal]
"relaxed" seçeneðine çok benzer ama pek çok özel karakter kabul edilmez (*, ?, <, boþluk, vs.). Bu seçenek öntanýmlýdýr.
s[trict]
"normal" seçeneðine çok benzer ama Linux\N’39’ta bazen kullanýlan fakat MS-DOS tarafýndan kabul edilmeyen özel karakterler ve uzun isimler reddedilir (+, =, boþluk, vs.).
codepage=deðer
FAT ve VFAT dosya sistemlerinde, kýsa isim karakterlerine dönüþüm için kullanýlacak kod sayfasý belirtilir. Öntanýmlý: 437.
conv=b[inary], conv=t[ext], conv=a[uto]
fat dosya sistemi, çekirdek içinden, CRLF<-->LF dönüþümünü (MS-DOS metin biçiminden UNIX metin biçimine ya da tersi) yapabilir. Þu dönüþüm kipleri kullanýlabilir:
b[inary]
Dönüþüm yapýlmaz. Bu öntanýmlý deðerdir.
t[ext] CRLF<-->LF dönüþümü bütün dosyalarda yapýlýr.
a[uto] CRLF<-->LF dönüþümü metin dosyasý olmadýklarý bilinen uzantýlara sahip dosyalara uygulanmaz. Bu uzantýlarýn adlarý fs/fat/misc.c dosyasýnýn baþlarýnda bulunabilir (2.0 da bulunan liste þudur: exe, com, bin, app, sys, drv, ovl, ovr, obj, lib, dll, pif, arc, zip, lha, lzh, zoo, tar, z, arj, tz, taz, tzp, tpz, gz, tgz, deb, gif, bmp, tif, gl, jpg, pcx, tfm, vf, gf, pk, pxl, dvi).
Hesaplanan lseeks iþlemlerini gerçekleþtiren yazýlýmlar çekirdek-içi metin dönüþümünden hoþlanmazlar. Pek çok kiþi, bu dönüþüm iþlemi sonucu oluþmuþ veri çöplüklerine sahiptir. Bizden uyarmasý: DÝKKATLÝ OLUN!
Ýkilik kipte baðlanmýþ dosya sistemleri için, bu dönüþümü saðlayacak bir araç (fromdos/todos) mevcuttur.
cvf_format=modül
Sürücü olarak kullanýlacak CVF (Compressed Volume File - Sýkýþtýrýlmýþ Oylum Dosyasý) modülü olarak özdevinimli saptanan modül yerine modül modülünü kullanmaya zorlar. Þayet çekirdek kmod destekli ise, cvf_format=xxx seçeneði istek üzerine CVF modülü yüklemesini de kontrol eder.
debug Hata ayýklama etkinleþtirilir. Bir sürüm dizgesi ve bir dosya sistemi parametreleri listesi basýlýr (parametrelerin tutarsýz göründüðü durumlarda, bu bilgi ayrýca basýlýr).
fat=12, fat=16, fat=32
12, 16 veya 32 bitlik fat sistemi belirtilir. Bu seçeneðin belirtildiði durumlarda özdevinimli FAT türü saptamasý yoksayýlýr. Kullanýrken DÝKKATLÝ OLUN!
iocharset=modül
8 bitlik karakterlerle, 16 bitlik Unicode karakterler arasýnda dönüþüm iþlemi için kullanýlacak karakter kümesi belirtilir. Öntanýmlý deðer iso-8859-1 dýr. Uzun dosya isimleri disk üzerinde Unicode biçiminde saklanýr.
quiet Sessiz kip etkinleþtirilir. Dosyalara chown ve chmod uygulandýðýnda baþarýsýzlýk halinde hata döndürülmez. Kullanýrken DÝKKATLÝ OLUN!
sys_immutable, showexec, dots, nodots, dotsOK=[yes|no]
Bir FAT dosya sistemi üzerinde, Unix veya DOS teamüllerini zorlayan çeþitli yanlýþ giriþimler.

hpfs için mount seçenekleri

uid=deðer ve gid=deðer
Dosya sistemindeki dosyalarýn kullanýcý ve grup kimliklerini ayarlar. Öntanýmlý olarak o anki sürecin kullanýcý ve grup kimlikleri kullanýlýr.
umask=deðer
umask\N’39’ý ayarlar (verilmeyecek izinlerin bit maskesi). Öntanýmlý olarak, o anki sürecin umask\N’39’ý kullanýlýr. Deðer sekizlik tabanda verilir.
case=lower, case=asis
Bütün dosya isimlerini ya küçük harfe dönüþtürür veya olduklarý gibi býrakýr. Öntanýmlý: case=lower (küçük harfe dönüþtür).
conv=binary, conv=text, conv=auto
Bir dosyayý okurken, conv=text için, bazý rasgele CR\N’39’leri siler (kýsmen, satýrsonu karakteri ile bitenlerin tümü); conv=binary için dosya olduðu gibi okunur; conv=auto için, conv=binary ve conv=text arasýnda daha fazla veya daha az rasgelelik seçilir. Öntanýmlý: conv=binary.
nocheck
Tutarlýlýk denetimleri yapýlýrken hata verirse, baðlama iþlemini yarýda kesmez.

iso9660 için mount seçenekleri

Normal bir iso9660 dosyasý 8.3 þeklinde (týpký DOS\N’39’daki dosya ismi kýsýtlamasýnda olduðu gibi) ve bütün karakterler büyük harf þeklinde görünür. Dosya sahibi, koruma, bað sayýsý, blok/karakter aygýtlarý için hazýrlýk ve benzer þeyler için ayrýca alanlar bulunmaz.
Rock Ridge, iso9660\N’39’a bu unixvari özellikleri eklemeye yarayan bir uzantýdýr. Basitçe, ek bilgilerin tamamýnýn kaydý için her bir dizin kaydýnda geniþletmeler vardýr. Rock Ridge kullanýldýðý durumlarda, dosya sistemi normal bir Unix dosya sisteminde farksýzdýr. Elbette, arada bir fark vardýr: CDROM salt okunurdur.
norock Rock Ridge geniþletmesinin, kullanmak mümkün olsa bile, kullanýlmasýný önler. Aþaðýda, map seçeneðine bakýnýz.
nojoliet
Microsoft Joliet geniþletmesinin, kullanmak mümkün olsa bile, kullanýlmasýný önler. Aþaðýda, map seçeneðine bakýnýz.
check=r[elaxed], check=s[trict]
check=r[elaxed] seçeneði ile, dosyalar listelenmeden önce dosya ismi küçük harfe dönüþtürülür. Bu iþlem, sadece norock ve map=normal seçenekleri ile birlikte kullanýlýrsa, bir anlam ifade etmektedir. Öntanýmlý olarak check=s[trict] kullanýlmaktadýr.
uid=deðer ve gid=deðer
Muhtemelen, Rock Ridge geniþletmesinde belirtilen bilgileri önemsenmeden dosya sistemindeki bütün dosyalarýn sahiplik veya grup iyeliklerini belirtilen deðerlere çevirir.Öntanýmlý olarak uid=0 ve gid=0 kullanýlmaktadýr.
map=n[ormal], map=o[ff], map=a[corn]
Rock Ridge olmayan bölümler için, normal isim dönüþümü ile büyük harflar küçük harflere çevrilir, isimlerin sonundaki \N’96’;1\N’39’ler düþer ve \N’96’;\N’39’ler \N’96’.\N’39’ya çevirir. map=o[ff] seçeneði ile isim dönüþümü yapýlmaz. Öntanýmlý olarak map=n[ormal] kullanýlýr. map=a[corn] seçeneði, map=n[ormal] ile aynýdýr ama fazladan Acorn geniþletmesini de ekler (tabii varsa).
mode=deðer
Rock Ridge olmayan bölümler için, bütün dosyalara belirtilen kipi verir. Öntanýmlý olarak herkes için okuma izni verilmiþ olarak kullanýlýr. Linux 2.1.37\N’39’den beri, kipi ondalýk olarak belirtmek gerekmemektedir. Sekizlik taban 0 ile baþlatýlarak gösterilir.
unhide Gizli ve kýsýtlý haklara sahip dosyalarý da gösterir.
block=[512|1024|2048]
Blok boyutlarýný belirtilen deðere göre ayarlar. Öntanýmlý deðer 1024\N’39’dür.
conv=a[uto], conv=b[inary], conv=m[text], conv=t[ext]
(Öntanýmlý: conv=binary.) Linux 1.3.54\N’39’den beri bu seçeneðin bir etkisi kalmamýþtýr. (ayrýca ikilik (binary) olmayan ayarlarý kullanmak oldukça tehlikelidir. Ýstenmeyen veri bozulmalarýna sebep verebilir.)
cruft Þayet dosya uzunluðunun en kýymetli baytý bozuksa, dosya uzunluðunun en kýymetli bitlerini yok saymak için bu seçeneði ayarlayabilirsiniz. Bu seçenek ile dosya boyutlarý 16 MB ile sýnýrlandýrýlýr. Þayet bütün CD-ROM garip bir boyuta sahipse (negatif ya da 800MB\N’39’dan büyük), cruft seçeneði kendiliðinden devreye sokulur. Ayrýca oylum belirten ardýþýk numaralar 0 veya 1\N’39’den farklý görünüyorsa, bu seçenek yine devreye girer.
session=x
Çoklu oturuma sahip disklerde oturum seçer. Linux 2.3.4\N’39’den beri kullanýlmaktadýr.
sbsector=xxx
xxx. sektörden baþlayan oturumu seçer. Linux 2.3.4\N’39’den beri kullanýlmaktadýr.

minix için mount seçenekleri

Yoktur.

msdos için mount seçenekleri

fat dosya sistemi seçeneklerine bakýnýz. Þayet msdos dosya sisteminde bir tutarsýzlýk tespit edilirse, hata raporu verir ve dosya sistemini salt okunur baðlar. Dosya sistemini yazýlabilir hale dönüþtürmek için tekrar baðlamak gerekir.

ncp için mount seçenekleri

Týpký nfs gibi, ncp gerçeklemesi de, mount sistem çaðrýsý için bir ikilik argüman ister (struct ncp_mount_data). Bu argüman ncpmount(8) tarafýndan oluþturulur ve mount komutunun þu anki geçerli sürümü (2.6h) ncp hakkýnda hiçbir þey bilmez.

nfs için mount seçenekleri

Çekirdek tarafýndan çözümlenen metin biçimli seçenek sözdizimleri yerine nfs dosya sistemi struct nfs_mount_data türünde ikilik argümanlar bekler. mount aþaðýdaki seçenekleri \N’39’isim=deðer\N’39’ çiftleri olarak alýr ve bunlarý bahsi geçen yapý içine yerleþtirir: rsize=n, wsize=n, timeo=n, retrans=n, acregmin=n, acregmax=n, acdirmin=n, acdirmax=n, actimeo=n, retry=n, port=n, mountport=n, mounthost=isim, mountprog=n, mountvers=n, nfsprog=n, nfsvers=n, namlen=n. addr=n seçeneði geçerli bir seçenek olmakla birlikte, gözardý edilir. Ayrýca þu mantýksal seçenekler, no öneki ile de tanýnýr: bg, fg, soft, hard, intr, posix, cto, ac, tcp, udp, lock. Ayrýntýlý bilgi için nfs(5)\N’39’e bakýnýz.
Özellikle yararlý seçenekler þunlardýr:
rsize=8192, wsize=8192
Bu seçenek nfs baðlantýnýzý, öntanýmlý boyut olan 1024\N’39’e göre çok daha hýzlý bir hale getirecektir. (NFSv2, rsize ve wsize seçeneklerinde bu deðerlerden daha büyük deðerler ile çalýþmaz.)
hard NFS tipte baðlý bir dosya sistemine eriþen bir uygulama, sunucu çöktüðü zaman askýda kalacaktýr. Ayrýca intr belirtilmeden süreç kesintiye uðratýlamaz veya öldürülemez. NFS sunucu tekrar hayata dönünce, uygulama kaldýðý yerden devam eder. Sanýrým herkesin istediði de bu olsa gerek.
soft Bu seçenek sayesinde, nfs sunucunun bir süre cevap vermemesi durumunda, belli bir süre sonra çekirdeðin zamanaþýmý yapmasýna izin verilmiþ olur. Bu süre timeo=zaman biçiminde tanýmlanabilir. Bu seçenek, nfs sunucunun cevap vermediði durumlarda veya bazý süreçlerin sunucudan bir dosya almaya çalýþýrken sunucunun tekrar baþlatýlmasý gerekebileceði durumlarda faydalý olabilir. Genellikle, sadece bol miktarda baþ aðrýsýna sebep olur.
nolock Kilitleme kullanýlmaz, lockd baþlatýlmaz.

ntfs için mount seçenekleri

iocharset=isim
Dosya isimleri alýnýrken kullanýlacak karakter kümesidir. VFAT\N’39’den farklý olarak, NTFS dönüþtürülemeyen karakterleri içeren isimleri gizler.
utf8 Dosya isimlerini dönüþtürmek için UTF-8 kullanýlýr.
uni_xlate=[0|1|2]
0 (veya \N’96’no\N’39’ ya da \N’96’false\N’39’) için, bilinmeyen Unicode karakterler için önceleme dizgesi kullanýlmaz. 1 (veya \N’96’yes\N’39’ ya da \N’96’true\N’39’) veya 2 için, \N’34’:\N’34’ ile baþlayan vfat türünde 4 baytlýk önceleme dizgesi kullanýlýr. Burada karakter kodlamasýnýn bayt sýrasý olarak, 2 için küçük sonlu (little-endian) kodlama, 1 için ise bayt yer deðiþtirmeli büyük sonlu (byteswapped big-endian) kodlama kullanýlýr.
posix=[0|1]
Þayet etkin ise (posix=1), dosya sistemi büyük küçük harf ayrýmý yapar. Dosyalarýn 8.3\N’39’lük diðer isimleri ise gizlenmek yerine sabit baðlar ile temsil edilirler.
uid=deðer, gid=deðer ve umask=deðer
Dosya sistemindeki dosya izinlerini düzenler. Öntanýmlý olarak, dosyalar root kullanýcýya aittir ve baþkalarý tarafýndan okunamaz.

proc için mount seçenekleri

uid=deðer ve gid=deðer
Bu seçenekler geçerli olmakla birlikte, gördüðüm kadarý ile hiçbir etkiye sahip deðillerdir.

reiserfs için mount seçenekleri

reiserfs için mount seçenekleri bu adreste ayrýntýlý bir þekilde açýklanmýþtýr: http://www.namesys.com/mount-options.html
conv 3.6 sürümü reiserfs yazýlýmýnýn, 3.5 sürümü bir reiserfs dosya sistemini baðlamasýný ve yeni oluþturulan nesneler için 3.6 biçiminin kullanýlmasýný saðlar. Bu dosya sistemi artýk reiserfs 3.5 sürümü araçlarla uyumlu olmayacaktýr.
hash=rupasov, hash=tea, hash=r5, hash=detect
reiserfs\N’39’nin dizinler içindeki dosyalarý bulmasý için kullanýlacak hash iþlevini seçmek için kullanýlýr.
rupasov
Yury Yu. Rupasov tarafýndan bulunmuþ bir hash yöntemi. Oldukça hýzlý ve yerel ayarlarý koruyan bir yöntemdir, sözlüðe baðlý kalarak yakýn dosya isimlerini yakýn deðerlere eþler. Bu seçenek kullanýlmamalýdýr, oldukça yüksek bir ihtimalle isim deðer eþlemesinde karmaþaya yol açabilir.
tea Jeremy Fitzhardinge tarafýndan gerçeklenen bir Davis-Meyer iþlevi. Ýsimlerde, hash permütasyon bitlerini kullanýr. Yüksek rastlantýsallýða ve düþük olasýlýkla, bir miktar iþlemci gücüne mal olacak, hash uyumsuzluklarýna sebep olabilir. R5 hash ile EHASHCOLLISION hatalarýnda uzmanlaþýlmýþsa bu seçenek kullanýlabilir.
r5 rupasov hash\N’39’ýnýn geliþtirilmiþ bir sürümü. Çok büyük dizinler yoksa ve garip dosya ismi þablonlarý mevcut deðilse kullanýlacak en iyi seçenektir. Öntanýmlýdýr.
detect Baðlanmýþ dosya sisteminde kullanýlan hash iþlevini tespit etmeye ve bu bilgiyi reiserfs süper bloðuna yazmayý saðlar. Bu seçenek sadece, eski türdeki dosya sistemlerinde ve ilk baðlama esnasýnda faydalý olabilir.
hashed_relocation
Blok ayýrýcýlarý ayarlar. Bazý durumlarda baþarým artýþý saðlayabilir.
no_unhashed_relocation
Blok ayýrýcýlarý ayarlar. Bazý durumlarda baþarým artýþý saðlayabilir.
noborder
Yury Yu. Rupasov\N’39’un icadý olan kenar ayýrýcý algoritmasýný iptal eder. Bazý durumlarda baþarým artýþý saðlayabilir.
nolog Günlüklemeyi (journalling) kapatýr. Herhangi bir çökme durumunda hýzlý kurtarma seçeneðinden vazgeçme pahasýna, bir miktar baþarým artýþý saðlayabilir. Aslýnda, bu seçeneðin kullanýlmasý durumunda bile reiserfs günlükleme iþlemlerine devam edecektir ve geçerli verileri günlükleme alanýna yazacaktýr. nolog geniþletmesi halen geliþtirilmektedir.
notail Öntanýmlý olarak, reiserfs, küçük dosyalarý ve dosya artýklarýný doðrudan aðaç yapýsýna kaydeder. Bu LILO(8) gibi bazý uygulamalarýn kafasýnýn karýþmasýna sebep olur. Bu seçenek, dosyalarýn aðacýn içine paketlenmesini iptal eder. (Burada dosya artýklarý, bir dosyanýn tam bir bloktan artan ancak artan kýsmýn bir bloðu dolduramayacak kýsmýdýr.)
replayonly
Günlüklemedeki iþlemleri tekrarlar fakat gerçekte dosya sistemini baðlamaz. Temelde reiserfsck tarafýndan kullanýlýr.
resize=sayý
reiserfs bölümünün çevrimiçi geniþlemesine izin veren bir tekrar baðlama seçeneðidir. reiserfs\N’39’ye, aygýtýn sayý bloka sahip olduðu talimatýný verir. Bu seçenek, Mantýksal oylum yönetim sistemi (LVM) kullanan aygýtlar için tasarlanmýþtýr. ftp://ftp.namesys.com/pub/reiserfsprogs adresinden elde edebileceðiniz özel bir yeniden boyutlandýrýcý araç vardýr.

romfs için mount seçenekleri

Yoktur.

smbfs için mount seçenekleri

Týpký nfs gibi, smbfs gerçeklemesi de, mount sistem çaðrýsý için bir ikilik argüman ister (struct ncp_mount_data). Bu argüman smbmount(8) tarafýndan oluþturulur ve mount komutunun þu anki geçerli sürümü (2.6h) smbfs hakkýnda hiçbir þey bilmez.

sysv için mount seçenekleri

Yoktur.

udf için mount seçenekleri

gid= Öntanýmlý grup belirtilir.
umask= Öntanýmlý umask belirtilir.
uid= Öntanýmlý kullanýcý belirtilir.
unhide Gizli dosyalarý gösterir.
undelete
Silinmiþ dosyalarý listeler.
strict Kesin uyumluluk saðlar (kullanýlmamaktadýr).
utf8 (Kullanýlmamaktadýr).
iocharset
(Kullanýlmamaktadýr).
bs= Blok boyutunu ayarlar. (2048\N’39’den farklý bir ayarda çalýþmayabilir.)
novrs Oylum sýralamasý tanýmayý atlar.
session=
0 dan sayarak oturum numarasý belirtilir. Öntanýmlý: son oturum.
anchor=
Standart çapa konumunu deðiþtirir. Öntanýmlý: 256.
volume=
VolumeDesc konumunu deðiþtirir (kullanýlmamaktadýr).
partition=
PartitionDesc konumunu deðiþtirir (kullanýlmamaktadýr).
lastblock=
Dosya sisteminin son bloðu belirtilir.
fileset=
Dosya kümesi blok konumunu deðiþtirir (kullanýlmamaktadýr).
rootdir=
Kök dizinin konumunu deðiþtirir (kullanýlmamaktadýr).

ufs için mount seçenekleri

ufstype=deðer
UFS deðiþik iþletim sistemlerinde geniþ çapta kullanýlan bir dosya sistemidir. Sorun, uygulamalar arasý farklýlýklardadýr. Bazý uygulama özellikleri belgelenmemiþtir, bu nedenle ufs\N’39’nin türünü özdevinimli olarak tanýmak çok zordur. Bu yüzden, kullanýcýlar baðlama iþlemi esnasýnda ufs türünü belirtmek zorundadýr. Muhtemel deðerler þunlardýr:
old ufs\N’39’nin eski biçimi, salt okunurdur ve öntanýmlýdýr.
44bsd BSD benzeri sistemler(NetBSD, FreeBSD, OpenBSD) tarafýndan oluþturulmuþ dosya sistemleri içindir.
sun Sparc üzerinde sunOS veya Solaris tarafýndan oluþturulmuþ dosya sistemleri içindir.
sunx86 x86 üzerinde Solaris tarafýndan oluþturulmuþ dosya sistemleri içindir.
nextstep
NeXTStep tarafýndan (NeXT istasyonlarý üzerinde) oluþturulmuþ dosya sistemleri içindir (þu an salt okunurdur).
nextstep-cd
NextStep CDROMlar (block_size == 2048) içindir, salt okunurdur.
nextstep
OpenStep tarafýndan oluþturulmuþ dosya sistemleri içindir (þu an salt okunurdur).
onerror=deðer
hata durumundaki davranýþlarý ayarlar:
panic Bir hata durumunda çekirdek paniðine sebep olur.
[lock|umount|repair]
Bugün için, bu seçenekler bir iþe yaramaz; bir hata durumunda sadece bir konsol iletisi basýlýr.

umsdos için mount seçenekleri

msdos için mount seçeneklerine bakýnýz. dotsOK seçeneði kabul edilmez.

vfat için mount seçenekleri

Her þeyden önce, fat için olan mount seçenekleri, vfat içinde geçerlidir. dotsOK seçeneði vfat tarafýndan kabul edilmez. Bunlarýn yanýnda þu seçenekler de mevcuttur:
uni_xlate
Elde edilemeyen Unicode karakterlerini önceleme dizgesine çevirir. Böylece, içinde Unicode karakterler olan dosya isimleriyle yedekleme ve tekrar yükleme þansýna sahip olursunuz. Bu seçenek olmaksýzýn, çevirinin mümkün olmadýðý hallerde, bir \N’96’?\N’39’ iþareti kullanýlýr. Önceleme dizgesi \N’96’:\N’39’ dir, çünkü aksi durumda vfat sistemlerde geçersiz olur. Kullanýlan önceleme dizgesi, u Unicode karakteri temsil etmek üzere: \N’39’:\N’39’, (u & 0x3f), ((u>>6) & 0x3f), (u>>12).
posix Harf büyüklükleri farklý iki ayný isme izin verir.
nonumtail
isim~num.uzt ismini denemeden önce sýra numarasýz kýsa bir isim oluþturmayý dener.
utf8 UTF-8, konsol tarafýndan kullanýlan dosya sistemleri için güvenli 8 bitlik bir Unicode kodlamasýdýr. Bu seçenekle etkinleþtirilir. Þayet uni_xlate kullanýlmýþsa, utf8 iptal edilir.

xenix için mount seçenekleri

Yoktur.

xfs için mount seçenekleri

biosize=boyut
Tercih edilen tamponlu G/Ç boyutunu ayarlar (öntanýmlý deðer: 64K\N’39’dýr). boyut, istenen G/Ç boyutunun 2 tabanýndaki logaritmasý olarak ifade edilebilmelidir. Bu seçenek için geçerli deðerler 14 ile 16 arasýdýr (her ikisi de dahil)ve bu deðerler 16, 32 ve 64kB\N’39’a karþýlýktýr. 4K sayfa boyutuna sahip bir makinede, 13 (8kB) geçerli bir deðerdir. Tercih edilen tamponlu G/Ç boyutu, tek tek her dosya için ioctl(2) sistem çaðrýsý ile de deðiþtirilebilir.
dmapi, xdsm
DMAPI (veri yönetim uygulamasý geliþtirme arayüzü) olay çaðrýlarýný etkinleþtirir.
logbufs=deðer
Bellek içi günlük tamponlarýnýn sayýsýný ayarlar. Geçerli deðerler, her ikisi de dahil olmak üzere, 2 ila 8 arasýdýr. Öntanýmlý deðer, 64K lýk blok boyutlu bir dosya sistemi için 8 tampon, 32K blok boyutlu bir dosya sistemi için 4 tampon, 16K blok boyutlu bir dosya sistemi için 3 tampon ve diðerleri için 2 tampondur. Tampon sayýsýný artýrmak, fazladan bellek kullanýmýna sebep olmakla birlikte, bazý iþ yüklerinde baþarým artýrýmý saðlayabilir.
logbsize=deðer
Bellek içi günlük tamponlarýnýn boyunu ayarlar. Geçerli deðerler 16384 (16K) ve 32768 (32K) dýr. 32MB\N’39’den büyük bellekli makinelerde, öntanýmlý deðer 32768, daha az belleðe sahip makinelerde 16384 dür.
logdev=aygýt, rtdev=aygýt
Bir dýþ günlük (meta veri jurnali) ve/veya gerçek zamanlý aygýt kullanýlýr. Bir XFS dosya sistemi en fazla üç bölüme sahip olabilir: bir veri bölümü, bir günlük bölümü ve bir gerçek zamanlý bölüm. Gerçek zamanlý bölüm isteðe baðlýdýr. Günlük bölümü, veri bölümünün içinde veya dýþýnda olabilir. Ayrýntýlar için xfs(5)\N’39’e bakýnýz.
noalign
Verilerin disklere paylaþtýrýlmasýnda hizalama yapýlmayacaktýr.
noatime
Bir dosya okunduðu zaman eriþim zamaný deðiþtirilmez.
norecovery
Dosya sistemi, günlük kurtarma çalýþtýrýlmadan baðlanmýþ olacaktýr. Þayet dosya sistemi düzgün olarak ayrýlmamýlsa, norecovery kipinde baðlandýðýnda kararsýz hale gelebilir. Bundan dolayý bazý dosya ve dizinlere eriþilemeyebilir. norecovery seçeneði ile baðlanan dosya sistemleri, salt okunur kipte baðlanmalýdýr, yoksa baðlama iþlemi baþarýsýz olur.
osyncisdsync
Dosyalara yazma iþlemleri, O_SYNC yerine D_DSYNC kullanýlýyormuþçasýna yapýlýr. Böylece, veri güvenliðinden ödün vermeksizin daha iyi baþarým elde edilebilir. Bununla birlikte, bu seçenek etkin iken, O_SYNC tarafýndan yazýlan zaman damgasý güncellemeleri, sistem çökmesi durumunda, kaybolabilirler.
quota, usrquota, gqnoenforce
Kullanýcý disk alaný kotalarý etkinleþtirilir ve sýnýrlara uyma zorlanýr (isteðe baðlýdýr - uqnoenforce ile iptal edilir).
grpquota, gqnoenforce
Grup disk alaný kotalarý etkinleþtirilir ve sýnýrlara uyma zorlanýr (isteðe baðlýdýr - gqnoenforce ile iptal edilir).
sunit=deðer, swidth=deðer
Veriler çok sayýda diske paylaþtýrýldýðýnda veya bir RAID aygýtý kullanýldýðýnda paylaþtýrma birimi ve geniþliði belirtilir. deðer 512 bayt uzunluktaki blok birimleri ile verilmelidir. Bu seçenek kullanýlmamýþ ama dosya sistemi çok diskli olarak oluþturulmuþ ya da RAID aygýtý mkfs ile oluþturulurken birim ve geniþlik belirtilmiþse, mount sistem çaðrýsý deðeri süper bloktan alacaktýr. Doðrudan RAID aygýtlarý üzerinde oluþturulan dosya sistemlerinde, dosya sistemi oluþturulduktan sonra, dosya sisteminin oluþturulduðu diskin yerleþimi deðiþirse, bu seçenek süper bloktaki bilgileri deðiþtirmek için kullanýlabilir. sunit deðeri belirtilmiþse swidth deðerinin de belirtilmesi gereklidir. Ayrýca, çok sayýda sunit deðeri belirtilebilir.

xiafs için mount seçenekleri

Yoktur. Buna raðmen, xiafs ile ilgili yanlýþ bir þey yoktur, çok fazla kullanýlmaz ve geliþtirilmez. Linux 2.1.21 sürümünde beri, xiafs çekirdek kodunun bir parçasý deðildir. Muhtemelen bu dosya sistemini kullanmamalýsýnýz.

DÖNÜÞ (LOOP) AYGITI

Ýleride muhtemel mount türlerinden birisi de dönüþ/loop aygýtlarý üzerinden yapýlacak olandýr. Örnek komutumuz;
mount /tmp/fdimage /mnt -t msdos -o loop=/dev/loop3,blocksize=1024
/dev/loop3 aygýtýný karþýlýk gelen /tmp/fdimage dosyasýna ayarlayacak ve daha sonra bu aygýtý /mnt üzerine baðlayacaktýr. Bu tür baðlama loop, offset ve encryption isimleriyle belirtilen üç seçenekle yapýlýr (sýrasýyla aygýt, konum ve þifreleme). Aslýnda bunlar losetup(8)\N’39’a gönderilen seçeneklerdir. Þayet aygýt açýk seçik belirtilmemiþse (fakat -o loop seçeneði verilmiþse), mount komutu kullanýlmayan bir dönüþ aygýtý arar ve onu kullanýr. Þayet /etc/mtab\N’39’ý /proc/mounts\N’39’a sembolik bað yapmayacak kadar akýllý iseniz, mount tarafýndan baðlanan herhangi bir döngü aygýtý, umount tarafýndan ayrýlacaktýr. Ayrýca bir dönüþ aygýtýný elle de ayýrabilirsiniz: losetup -d. Ayrýntýlar için losetup(8)\N’39’e bakýnýz.

ÝLGÝLÝ DOSYALAR

/etc/fstab    dosya sistemi tablosu
/etc/mtab     baðlý dosya sistemlerinin tablosu
/etc/mtab~    kilit dosyasý
/etc/mtab.tmp geçici dosya

YAZILIM HATALARI

Bozulmuþ bir dosya sisteminde hata vermesi muhtemeldir.
Bazý Linux dosya sistemleri -o sync desteklemez (ext2 ve ext3 dosya sistemleri sync seçeneði ile baðlandýklarýnda eþzamanlý güncellemeleri desteklerler (BSD tarzý)).
-o remount seçeneði mount parametrelerini deðiþtiremeyebilir (örneðin, sb hariç bütün ext2fs özellikli parametreler tekrar baðlama durumunda deðiþtirilebilir, fakat fat için gid ve umask deðiþtirilemez.)

TARÝHÇE

AT&T UNIX\N’39’in 5. sürümünde bir mount komutu vardý.

ÇEVÝRENLER

Yalçýn Kolukýsa <yalcink01 (at) yahoo.com> ve Nilgün Belma Bugüner <nilgun (at) belgeler·gen·tr>, Ocak 2004

⇧ Top